برای چندمین بار بود که فیلم no strings attached رو می دیدم اصولا رابطه خوبی با این مدل فیلمها نداشتم و ندارم اما لامصب تنهایی آدم را به چه کارهایی که وادار نمیکند! گاهی آدم مجبور میشود صندوقچه دلش را از پستوی تاریک قلبش بیرون بکشد. خاک هایش را کنار

شاید فقط باید مترجمی خوانده باشی... عاشق سیاست باشی... کورد باشی... و ایرانی باشی تا به احترام فوت جلال طالبانی دست به قلم شوی خبر مرگش را امروز در اینستاگرام دیدم. راستش وقت مناسبی برای نوشتن راجع به این قضیه نیست و با توجه به رفراندوم عراق و ادعا

همین چند شب پیش رمان چشم هایش بزرگ علوی را تمام کردم. دو سه شب است درگیر نوشتن احساس خودم نسبت به کتاب شده ام. هر چقدر فکر میکنم نمیتوانم درک واضحی از دو شخصیت کتاب در ذهن خودم داشته باشم. نه از فرنگیس خوشم آمد. نه از استاد ماکان!! درک مبهمی که سراس